Archipelag wulkaniczny u wybrzeży Afryki, hiszpański, ale z własnym klimatem, własnym krajobrazem i własnym tempem. Tu wulkan sąsiaduje z plażą, a wiosna trwa cały rok.
Kanary leżą około 100 km od wybrzeży Maroka i Sahary Zachodniej, choć administracyjnie należą do Hiszpanii. Powstały w wyniku aktywności wulkanicznej — najstarsze wyspy (Fuerteventura, Lanzarote) mają kilkanaście milionów lat, najmłodsza El Hierro wciąż się „rodzi”.
Dzięki pasatom — stałym wiatrom północno-wschodnim — i chłodnemu Prądowi Kanaryjskiemu, temperatura na wybrzeżu rzadko spada poniżej 18°C lub przekracza 28°C. Stąd przydomek: Wyspy Wiecznej Wiosny.
Każda wyspa ma swój własny charakter — od czarnych pól lawy po laurowe lasy sprzed epoki lodowcowej.
Od poziomu morza po Pico del Teide — najwyższy punkt Hiszpanii. Kliknij szczyt, by zobaczyć wyspę.
Wysokości szczytów w metrach n.p.m., ułożone geograficznie z zachodu na wschód. Różnica ponad 3000 m między El Hierro i Teide pokazuje, jak młode i wciąż „rosnące” są zachodnie wyspy archipelagu.
Praktycznie każdy miesiąc jest dobry — to jedna z niewielu destynacji w Europie bez wyraźnego sezonu martwego. Wybór zależy bardziej od wyspy i wybrzeża niż od kalendarza: południe Tenerify i Gran Canarii jest suchsze i cieplejsze niż wilgotna, zielona północ.