Lanzarote
Ćwierć wyspy pokryta lawą z erupcji z lat 1730-1736, dziś chroniona jako Park Narodowy Timanfaya — i wyspa, na której jeden artysta zdecydował, jak wolno budować.
Lanzarote wyróżnia się spośród Kanarów nie tylko krajobrazem, ale i tym, jak konsekwentnie go chroni. César Manrique, malarz i architekt urodzony na wyspie, przez dekady lobbował za zakazem reklam na billboardach, wysokich budynków i przemysłowej zabudowy wybrzeża — dzięki czemu wyspa nadal wygląda inaczej niż większość europejskich kurortów.
Poniżej sześć miejsc, które najlepiej pokazują charakter tej wyspy.
Timanfaya
„Ogniste Góry” — krajobraz po erupcjach z lat 1730-1736, gdzie temperatura tuż pod powierzchnią gruntu wciąż sięga 100-140°C.
Jameos del Agua
Fragment zapadniętego tunelu lawowego zamieniony przez Césara Manrique w kompleks kulturalny z podziemnym jeziorem.
Cueva de los Verdes
Ponad 6-kilometrowy tunel lawowy, który przez wieki służył mieszkańcom jako schronienie przed piratami.
La Geria
Winorośl uprawiana w dołkach wykopanych w czarnym popiele wulkanicznym — unikalna metoda winiarska wymuszona przez erupcję.
Playa de Papagayo
Seria złocistych zatoczek na południowym cyplu wyspy, uznawanych za jedne z najładniejszych plaż na Kanarach.
Casa-Museo César Manrique
Dom artysty zbudowany w pięciu bąblach lawowych — najlepszy wstęp do zrozumienia, dlaczego wyspa wygląda tak, jak wygląda.
Gdzie się zatrzymać
Przykładowe hotele w Playa Blanca, głównym kurorcie na południu wyspy.
H10 Timanfaya Palace
Elegancki hotel tylko dla dorosłych w centrum Playa Blanca, blisko mariny Rubicón.
Princesa Yaiza Suite Hotel Resort
Rozbudowany resort z wieloma basenami i restauracjami, jeden z najbardziej rozpoznawalnych hoteli na południu wyspy.
Gran Castillo Tagoro Family & Fun
Hotel nastawiony na rodziny z dziećmi, z rozbudowaną strefą animacji i basenów.
Kamezí Boutique Villas
Kameralne wille z prywatnymi basenami blisko plaży Montaña Roja — bardziej intymna alternatywa dla dużych resortów.