Timanfaya

Park Narodowy

Timanfaya

„Ogniste Góry” — krajobraz po sześciu latach erupcji (1730-1736), które pokryły jedną czwartą wyspy lawą.

Erupcje Timanfaya należą do najdłuższych udokumentowanych erupcji wulkanicznych w historii Europy — trwały nieprzerwanie sześć lat, zasypując wioski i zmieniając na zawsze krajobraz południowej części wyspy. Dziś to Park Narodowy z powierzchnią pokrytą stygnącą, poszarpaną lawą, niemal bez roślinności.

Erupcje
1730-1736
Temperatura gruntu
100-140°C, kilka metrów pod powierzchnią
Zwiedzanie
Autokarem, trasa Ruta de los Volcanes
Wstęp pieszy
Ograniczony do wyznaczonych tras

Jak się zwiedza

Ze względu na wciąż wysoką temperaturę gruntu i kruchość terenu, park zwiedza się głównie zorganizowaną trasą autokarową (Ruta de los Volcanes) — swobodne piesze wędrówki po kraterach są mocno ograniczone.

Pokazy geotermalne

Przy wjeździe do parku pracownicy demonstrują skalę pozostałego ciepła — np. wlewając wodę do otworu w ziemi, z którego natychmiast wydobywa się para, albo podpalając chrust położony tuż nad powierzchnią.